Feestdagen

6 Augustus
Transfiguratie in de parochiekerk van Wieze

Foto: Luc van Driessche

In het hoogkoor van de Sint-Salvatorkerk in Wieze (mijn parochiekerk) , bevinden zich vijf brandglasramen. Het raam boven het hoofdaltaar is gemaakt door Joannes De Waele uit Brugge en geschonken door de parochianen in 1875 ter gelegenheid van het vijftigjarig priesterjubileum van pastoor De Vreese. Het stelt de Transfiguratie van Jezus voor.

Glasramen
uit de
Sint-Salvatorkerk
te Wieze

Ik citeer uit Glasramen uit de Sint-Salvatorkerk te Wieze (2009) van Carola Van den Wijngaert. De foto werd gemaakt door Luc van Driessche.

De transfiguratie van Christus, bewierookt door twee engelen. Links en rechts Mozes en Elia, onderaan Petrus, Johannes en Jacobus. Bovenaan God-de-Vader. Inscriptie verwijzende naar het 5O-jarig priesterjubileum van pastoor Jan-Baptist De Vreese in 1975.

De transfiguratie is de gedaanteverandering van Christus op de berg Tabor. In Mattheüs 17:2 staat geschreven dat het gezicht van Christus straalde als de zon en zijn kleren het wit van het licht werden. Zowel bij Mattheus, Marcus als Lucas komt de transfiguratie van Christus aan bod. De drie verhalen komen vrijwel geheel overeen. Jezus nam drie van zijn leerlingen mee een berg op en veranderde daar in een hemelse gestalte. Ook verschenen de profeten Mozes en Elia. De leerlingen zagen hoe zij met Jezus spraken. Na de verschijning kwam er een wolk over hen heen. Daaruit klonk volgens de evangelist een stem die riep: ''Dit is mijn geliefde Zoon; luister naar Hem". Toen ze rondkeken, zagen ze ineens niemand meer, alleen Jezus was bij hen. Terwijl ze van de berg afdaalden, bezwoer Jezus hun niemand te vertellen wat ze gezien hadden voordat Hij uit de doden zou zijn opgestaan.

De locatie van de Transfiguratie wordt in de drie evangeliën niet genoemd. Een christelijke overlevering heeft de 'hoge berg' waarvan sprake is, geïdentificeerd als de berg Tabor. Deze 588 meter hoge berg ligt in Laag-Galilea aan de rand van de Vlakte van Jizreël. Bovenop ligt een kerk van de Franciscaanse Custodie van het Heilig Land.

De oudste versie van deze gebeurtenis is van de hand van Marcus en luidt: Zes dagen later nam Jezus Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee een hoge berg op, waar Hij met hen alleen was. Voor hun ogen veranderde Hij van gedaante, en zijn kleren werden schitterend wit, zoals geen bleker op aarde ze maken kan. Elia verscheen hun samen met Mozes, in gesprek met Jezus. Petrus zei daarop tegen Jezus: 'Rabbi, het is maar goed dat wij hier zijn; laten wij drie hutten maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elia een.' Want hij wist niet wat hij moest zeggen; zo vol ontzag waren ze."

Volgens de traditie wilde God met de Transfiguratie de apostelen voorbereiden op Jezus' kruisdood en verrijzenis. De verschijning van Mozes en Elia onderstreept Jezus' bekrachtiging en vernieuwing van de Wet (Tora) en de Profeten (Nebiim), de twee hoofdbestanddelen van de Joodse Heilig Schrift. In de Katholieke Kerk wordt jaarlijks het feest van de Transfiguratie gevierd op 6 augustus.

Laat ons
hier
drie tenten
bouwen

Deze parafrase op het voorstel van Petrus in Mattheus 17:4: Heer, het is goed dat wij hier zijn. Als u wilt zal ik hier drie tenten opslaan, een voor u, een voor Mozes en een voor Elia, werd een gevleugelde uitdrukking tijdens onze gezinsvakanties (meestal in Frankrijk) om aan te geven dat we het ergens heel erg naar de zin hadden.