In de Legenda aurea (zie verder) verzorgen de monniken de gewonde poot van de leeuw. In Vita: Leven dood en wonderen van de gezegende Hiëronymus , verwijdert Hiëronymus zelf de doorn en verzorgt hij dagelijks de wond.

De medewerker uit het atelier van mijn favoriete schilder Rogier van der Weyden heeft die versie afgebeeld. De niet-zo-natuurgetrouw afgebeelde leeuw ziet er verbouwereerd uit. Hiëronymus heeft zijn lectuur onderbroken om de doorn uit de rechtervoorpoot te verwijderen. Hij draagt een rood overkleed met capuchon. Zijn kardinaalshoed ligt op de grond links vooraan.

Linksboven zien we Hiëronymus als boeteling in de woestijn. Hij heeft zijn kardinaalskleren afgelegd en zijn geopende boek op de grond gelegd. Hij slaat zich met een steen op de ontblote borst.

In het vorige blog Hiëronymus heb ik de reden van de boetedoening vermeld: Toen hij in de woestijn verbleef kreeg Hiëronymus, net als andere strenge asceten, sterke seksuele hallucinaties. In een van zijn brieven schrijft hij hoe hij zich op de borst placht te slaan tot zijn bekoring voorbij was. Over een steen rept hij met geen woord, dat is een toevoeging van de kunstenaars.

In de meeste getijdenboeken is Hiëronymus met de leeuw de standaardafbeelding.

Op de drie wanden van de Venetiaanse Scuola di San Giorgio degli Schiavoni staan taferelen uit het leven van de patroonheiligen, de drie Dalmatische heiligen: Joris, Trifonius en Hiëronymus, afgewisseld met scènes uit het leven van Christus. Elke episode uit het verhaal is weergegeven in levendige kleuren, met minutieuze details uit het eigentijdse leven in Venetië. De Scènes uit het leven van de H. Hiëronymus behoren tot de meest expressieve werken van Carpaccio.

Op zekere dag, bij het vallen van de avond, toen Hiëronymus met zijn broeders neerzat om te luisteren naar de lezing uit de heilige Schrift, kwam plotseling een leeuw het klooster binnenstrompelen. Bij het zien van die leeuw sloegen alle broeders op de vlucht, maar Hiëronymus ging hem tegemoet als was hij een gast. Toen de leeuw hem zijn gewonde poot voorhield, riep hij de broeders en droeg hun op, de poot te wassen en de wond zorgvuldig te onderzoeken. Dat deden ze en ze ontdekten dat de voetzool van de leeuw gewond was door doornstruiken. Dank zij hun liefdevolle verzorging knapte de leeuw weer op. Hij legde al zijn woestheid af en bleef als huisdier bij hen wonen.

Carpaccio verplaatst de gebeurtenis naar het eigentijdse Venetië. Het roze gebouw links op de achtergrond is de Scuola degli Schiavoni zoals die er uitzag toen Carpaccio de cyclus schilderde.

ST. Jerome, born in Dalmatia, a.d. 329, was sent to school at Rome. His boyhood was not free from fault. His thirst for knowledge was excessive, and his love of books a passion. He had studied under the best masters, visited foreign cities, and devoted himself to the pursuit of science. But Christ had need of his strong will and active intellect for the service of His Church. St. Jerome felt and obeyed the call, made a vow of celibacy, fled from Rome to the wild Syrian desert, and there for four years learnt in solitude, penance, and prayer a new lesson of divine wisdom. This was his novitiate. The Pope soon summoned him to Rome, and there put upon the now famous Hebrew scholar the task of revising the Latin Bible, which was to be his noblest work.

Retiring thence to his beloved Bethlehem, the eloquent hermit poured forth from his solitary cell for thirty years a stream of luminous writings upon the Christian world.