In Vlaamsche sagen uit den volksmond (1921) heeft Alfons de Cock een legende opgetekend die in Herdersem (buurdorp van mijn geboorteplaats Wieze) verteld werd: De legende van Sint-Leu (Sint-Elooi).

Sint-Leu ging eens wandelen, en in een straat zag hij een uithangbord, waarop te lezen stond: ‘Janssens, paardesmid, meester-boven-meesters’.
Sint-Leu ging binnen en vroeg aan den smid, of hij bij hem werken mocht. - ‘Kunt gij beslaan?’ vroeg de smid.
- ‘Ba-ja,’ zei Sint-Leu.
En juist kwam er een paard in de smidse. Sint-Leu trok een schootsvel aan en zette zich aan 't werk. Hij maakte een hoefijzer, sneed een voet van het paard af, nagelde er het hoefijzer op en zette dan weer den voet aan het paard. En zoo deed hij met de andere voeten en de andere hoefijzers. Het paard was beslagen en, wonder genoeg, het had geen druppel bloed verloren.

Een ander paard kwam, en de smid wilde Sint-Leu nadoen. Hij sneed het dier den voet af, besloeg hem, maar als het op het weer aan-zetten kwam, het ging niet. Het paard bloedde en was bijna dood.
Juist kwam daar Sint-Leu voorbij. De smid riep hem binnen en vroeg om hulp.,br> - ‘Waarom zet gij op uw uithangbord meester-bovenmeesters?’ zei Sint-Leu.
De hoovaardige smid wist niet wat zeggen. Doch Sint-Leu wilde het paard maar éen voorwaarde genezen: ‘Schrijf op uw uithangbord: Janssens, simpelijk paardesmid bij de gratie Gods!’ Janssens deed het, en Sint-Leu genas het paard.

[Eligius] had een knecht in dienst die lastige paarden een been afsneed, de hoef rustig van een nieuw ijzer voorzag en het been er weer aanzette. De knecht was Christus zelf en hij leerde deze wondermacht ook aan Eligius.

Het verhaal van het wonder met het paardenbeen heeft Sandro Botticelli afgebeeld op een predellapaneel van het grote altaarstuk (378 x 258 cm) met de Kroning van Maria in de kerk van het San Marcoklooster in Florence. De broederschap van de goudsmeden had het besteld voor hun kapel die gewijd was aan de heilige Eligius.

In de vijfde scène van de predella heeft Botticelli het wonder van het paardenbeen afgebeeld. Een knecht heet moeite om het door de duivel bezeten paard in bedwang te houden. Botticelli heeft de duivel afgebeeld als een jonge vrouw met horentjes.

Eligius komt ook voor, samen met Johannes de Evangelist en de kerkvaders Augustinus en Hiëronymus, op het altaarstuk zelf.