ST. Laurence was the chief among the seven deacons of the Roman Church. In the year 258 Pope Sixtus was led out to die, and St. Laurence stood by, weeping that he could not share his fate. " I was your minister," he said, "when you consecrated the blood of Our Lord ; why do you leave me behind now that you are about to shed your own ? " The holy Pope comforted him with the words, ' ' Do not weep, my son ; in three days you will follow me." This prophecy came true.

The prefect of the city knew the rich offerings which the Christians put into the hands of the clergy, and he demanded the treasures of the Roman Church from Laurence, their guardian. The Saint promised, at the end of three days, to show him riches exceeding all the wealth of the empire, and set about collecting the poor, the infirm, and the religious who lived by the alms of the faithful. He then bade the prefect "see the treasures of the Church."

At length Christ, the Father of the poor, received him into eternal habitations. God showed by the glory which shone around St. Laurence the value He set upon his love for the poor.

De prefect gaf bevel een groot rooster klaar te maken en er bijna gedoofde smeulende kolen onder te gooien, zodat de martelaar langzaam verbrand zou worden. Laurentius werd uitgekleed, op het rooster gelegd en met kettingen vastgebonden op zijn ijzeren bed. Het vuur brandde zachtjes, zodat zijn vlees stukje bij beetje gebraden werd. Hoewel hij zo lange tijd moest lijden, bleef hij toch zo kalm, dat hij zich tot de rechter kon wenden en zeggen: ‘Laat mijn lichaam keren, deze kant is gaar genoeg.’ Toen de beul hem omgedraaid had, zei hij: ‘Het is gaar genoeg, u kunt eten.’
Daarna verzonk de martelaar in gebed, waarbij hij de goddelijke genade inriep de stad te bekeren. Hij overleed toen hij zijn gebed beëindigd had. Waarschijnlijk wordt zijn naamdag al sinds de vijfde eeuw gevierd.

Dit enorme schilderij met het Martelaarschap van de heilige Laurentius van de hand van Palma il Giovane ( Jacopo Negretti) hangt in de Kapel van San Lorenzo in het rustige kerkje San Giacomo dall’Orio in de Venetiaanse sestiere Santa Croce.