Ter gelegenheid van mijn plechtige communie (1956) nam mijn grootmoeder mij mee op bedevaart naar Onze Lieve Vrouw van Scherpenheuvel.

Ten jare 1838 begaven zich 18 godvruchtige dienaars van Maria in bedevaart naar het heiligdom van Scherpenheuvel en bij hunne wederkomst tot Aerschot kwamen zij op de gezegende gedachte onder hen een broederschap te vormen, ten einde jaarlijks op den 2den Sinxendag eene bedevaart met offer van een keers te doen

De confrerie werd opgericht en organiseerde jaarlijks een bedevaart. De jaarbijdrage van de leden bedroeg 1 frank, en moest dienen om voor de overleden broeders en zusters missen te laten opdragen, en om initiatieven en onkosten van de vereniging te dekken.

In 1857 was er op de 2de sinksendag eene solemnele gesongen misse 's morgens te 3 ueren ter eere van O.L.Vrouwe van Scherpenheuvel en ten half vijf vergaderinge in de kercke om naar de benedictie met het allerheiligste Sakrament processiegewijs te vertrekken naar Scherpenheuvel.

In 1875 bekwam de broederschap een blauw fluwelen vlag met een medaillonvormig schilderij, voorstellende Albrecht en Isabella geknield voor het beeld van O. L. Vrouw van Scherpenheuvel.

Bovenstaande gegevens heb ik ontleend aan de publicatie uit 1990: De geschiedenis van Wieze van Remi Bosmans en mijn neef Herman Heyvaert

Vanaf 1945 werd er met autobussen naar Scherpenheuvel gereden. Tot dan gingen de bedevaartgangers te voet naar Dendermonde, vandaar met de trein naar Aarschot, en vandaar te voet naar Scherpenheuvel. Vandaar dat men al om 3 uur in de ochtend in de kerk aanwezig moest zijn.

Maar dat was lang vóór mijn tijd!

Van mijn bedevaart als twaalfjarige herinner ik mij het enorme kerkgebouw en de massa mensen die zich in en rond de kerk bevonden. Het meeste indruk maakten de talrijke krukken en andere ex-voto’s die dankbare pelgrims hadden achtergelaten. De krukken waren geofferd door mensen die deze hulpstukken niet meer nodig hadden. Er hingen ook metalen representaties van lichaamsdelen die genezen waren of genezen moesten worden. Deze representaties werden verondersteld de kwaal waarvoor genezing werd gezocht, over te nemen, zodat ze op de heilige plaats kon worden achtergelaten. Deze voorwerpen, gemaakt van goud, zilver of tin, konden in de winkel gekocht worden.

Dit zilveren lepeltje gebruik ik nu als theelepeltje. Toen ik het bij een later bezoek aan Scherpenheuvel kocht als cadeautje voor mijn moeder, was het bedoeld om als siervoorwerp in een lepelrekje opgehangen te worden. Tot de dood van mijn ouders heeft het in mijn ouderlijk huis gehangen.