De laatste twee strofen van het Pange Lingua, een gregoriaans gezang, geschreven door Thomas van Aquino ter gelegenheid van de instelling van Sacramentsdag, werden in mijn jeugd gezongen tijdens de sacramentsprocessie, na de Eucharistische aanbidding, en aan het einde van het zondagse Lof.

Tantum ergo Sacramentum
veneremur cernui:
et antiquum documentum
novo cedat ritui:
praestet fides supplementum
sensuum defectui.

Amen. Alleluja.

Laten wij dus buigend eren dit groot Sakrament. Het oude verbond wijke voor deze nieuwe instelling.
Het geloof kome te hulp aan de bezwijkende zintuigen.

Aan de Vader en de Zoon zingen wij lof en glorie, geluk, eer, kracht en hulde. Aan Hem die van beide voortkomt zij gelijke lof. Amen.

Ik herinner mij niet dat ik de vertaling ooit gelezen heb; de Latijnse tekst – inclusief melodie - kan ik nog feilloos opdreunen.