Benedictus van Nursia, abt
21 maart ( ook 11 juli, gedenkdag van zijn translatie)
Sinds 1964 ‘Vader van Europa’ (Paus Pius XII)

Met zijn echt Romeinse zin voor soberheid en soliede orde is Benediktus, na als kluizenaar te hebben geleefd in een groet bij Subiaco, de grondvester geworden van het kloosterleven in het Westen. Grote wijsheid en mensenkennis zijn de kenmerken van zijn Regel: handarbeid, getijden en studie, alle liefdewerken, zelfoefening in de deugden en bestuur zorgen ervoor, dat God overal meer verheerlijkt wordt. Hij stierf in de abdij van Monte Cassino, (zuiden van Rome) omstreeks 542.

Zie ook de blog Vita

Legenda aurea

Benedictus [gezegende] wordt zo genoemd, ofwel omdat hij vele dingen heeft gezegend, of omdat hij in dit leven veel zegeningen heeft ontvangen, of omdat allen hem zegenden, of omdat hij de eeuwige zegen heeft mogen ontvangen.
Benedictus werd geboren in de provincie Nursia (nu Norcia). Naar Rome gestuurd voor de studie in de vrije kunsten, zei hij, een kind nog, de letteren vaarwel en besloot zich terug te trekken in de wildernis. Zijn voedster, die zielsveel van hem hield, ging met hem mee naar een plaats genaamd Efide. ( Deze scène wordt afgebeeld in de miniatuur in de Légende dorée in de Bibliothèque nationale de France.

Zijn kloosterregel Ora et Labora (bid en werk), acht uur slapen, acht uur bidden en acht uur werken werd een voorbeeld voor kloosters in heel Europa.

Ik citeer uit de Proloog (vertaling Vincent Hunink): Luister, mijn zoon, naar de voorschriften van je leraar en spits het oor van je hart. Neem volgaarne de raadgevingen van een goede vader aan en breng ze in praktijk. Dan kun je door actieve gehoorzaamheid terugkeren naar Degene van wie je door luie ongehoorzaamheid was weggegaan.

Benedictus wordt afgebeeld in benedictijner pij met staf (abt) en boek. Hij is de patroonheilige van kinderen, kopersmeden, leraren, mijnwerkers, monniken, schoolkinderen, speleologen en stervenden. Hij wordt aangeroepen tegen beheksing, gordelroos, koorts, nierstenen, pest en vergiftiging – en heel curieus – door bedienden die dingen van hun baas hebben gebroken.

In onze streken was de eeuwenoude abdij van Affligem zeer invloedrijk. Er was ook een vrouwenklooster - Maria Mediatrix (gesticht in 1921) - waar ik met mijn tante Suzanne en mijn nichtjes jaarlijks op bezoek ging bij een vriendin van mijn moeder en mijn tantes die daar 'slotzuster' was. Dat betekende dat zij, in gezelschap van moeder overste, vanachter een gordijn met ons mocht praten. Aan het eind van het bezoek werd het gordijn voor even weggeschoven en werden de tralies waarachter ze zich bevonden zichtbaar. Door de tralies heen kon zij (eventjes) naar ons kijken en wij naar haar

Voor meer informatie zie Abdij van Affligem

29