Isabella de Flores y Olivia, ‘de Bloem van Lima’ deed op vijfjarige leeftijd de gelofte van eeuwige maagdelijkheid en werd vijftien jaar later derde-ordedominicanes onder de naam Rosa (zoals haar moeder haar al snel na haar geboorte zou hebben genoemd). Ze trad niet in een klooster, maar verder is haar leven een kopie van het leven van St Catharina van Siena.

Zo bestrooide zij haar brood met as, belegde het met bittere kruiden en dronk ze schapengal. Ze sliep op een bed van scherven na zichzelf te hebben gegeseld. Ze was een kundig borduurster en bloemenkweekster en leed veel, ook lichamelijk, en werd belaagd door rijke aanbidders, maar droeg dit met de blijmoedigheid van Franciscus van Assisi. Ze hielp behoeftigen en indianen en geldt als de eerste heilige van Zuid-Amerika van eigen bodem. Heiligverklaard in 1671. De relieken van deze bekende mystica zijn in de Santo Domingo, de dominicanenkerk van Lima.

Patroonheilige van Zuid-Amerika, van bloemisten, rozenkwekers en tuinlieden. Aangeroepen tegen besmettelijke ziekten, haarroos en bij familieruzies.

Ze wordt voorgesteld als mooie dominicanes, meestal met de zwarte sluier van de derde orde. Haar attributen zijn rozen; met haar voorbeeld Catharina van Siena, deelt ze lelie, crucifix en doornenkroon. Zij wordt afgebeeld met het Jezuskind op de arm.

Zij wordt meestal samen met andere heiligen afgebeeld. Op het schilderij van Giambattista Tiepolo in de Gesuatikerk in Venetië zijn dat, links van haar, Catharina van Siena en rechts, Agnes van Montepulciano.

Catharina van Siena (1347 – 1380), de beroemdste heilige van Siena, in 1970 samen met Theresa van Avila uitgeroepen tot kerklerares, wordt voorgesteld als 'navolgster van Christus', met kruisbeeld in de rechterhand, doornenkroon op het hoofd en stigmata in handen en voeten. Zie Catharina van Siena