Heldhaftig trouw aan zijn roeping tot de dominikanerorde werd Tomas leraar aan de universiteit van Parijs. De heilige koning Lodewijk was zijn vriend. In deze geleerde leraar in wijsbegeerte, wetenschappen en godgeleerdheid, die nu nog in de heilige Kerk de gezagvolle uitlegger is, huldigen wij de goddelijke wijsheid die de ziel verheft, enigszins reeds op aarde, tot de schouwing van het enig geluk: God zoals Hij is. Hij stierf op reis naar de kerkvergadering van Lyon, in 1274.

Van adellijke afkomst uit het toenmalige graafschap Aquino werd hij als vijfjarige als oblaat toevertrouwd aan de benedictijnen van Montecassino. Studeerde als vijftienjarige aristotelische filosofie in Napels en werd drie jaar later tegen de zin van zijn familie dominicaan. Studeerde in Parijs en Keulen onder de latere St Albertus Magnus*.

Doceerde in Napels, Rome, Orvieto en Parijs en werd als hoogleraar godgeleerdheid in Parijs de ‘vorst van de scholastiek’ met zijn hoofdwerk ‘Summa theologica’ (Theologische hoogtepunten, 1266-1273), een synthese van Grieks en Romeins methodisch wetenschappelijk denken met de waarheden van het Katholieke geloof, waarbij zijn wijsgerig denken steeds in functie staat van zijn theologie.