Eustachios en Gezellen. Martelaars
20 september

Deze bekeerde officier van keizer Trajanus stierf met gans zijn familie omstreeks 117.

Eustachius van Rome. Feestdag 20 september (sinds 1969 geschrapt).
Werd net als St Job op tragische wijze van x=zijn familie gescheiden, maar vond hen door een wonder weer terug. Werd gedood omdat hij weigerde een heidens feest mee te vieren. Hij werd ten tijde van Hadrianus met zijn vrouw Theopistes en hun beide kinderen Agapitus en Theopistus in een koperen stier opgesloten en zo geroosterd. Dit martelaarschap is niet authentiek. In 1190 kwam een gedeelte van zijn relieken naar Parijs (St Eustache). Hij werd vanaf de 11de eeuw verward met St Hubertus die hem in West-Europa verdrong.

20 September. Te Rome het lijden van de Martelaren Eustáchius en zijn echtgenote Theopistis met hun beide zonen Agapitus en Theopistus. Onder keizer Hadriánus werden zij veroordeeld om aan de wilde dieren te worden voorgeworpen; doch daar zij, door Gods beschikking, in het geheel niet door deze gedeerd werden, zijn zij in een gloeiende koperen os gesloten en stierven aldus als martelaar.

De buis van Eustachius in het gehoororgaan is niet genoemd naar de heilige Eustachius, maar naar de Italiaanse medicus Bartolommeo Eustachius.

Patroonheilige van Parijs, van blikslagers, boswachters, kousenmakers, marskramers en winkeliers. Patroonheilige van de jacht en alle wat op de jacht betrekking heeft. Aangeroepen bij brand, treurige familieomstandigheden, in wanhopige situaties en tegen schadelijke insecten. Afgebeeld als jager, knielend voor een hert met een kruis in het gewei; of als soldaat of ridder met een hertenkop op zijn standaard; op een jachthoorn blazend.

Op de prent van Dürer in het Rijksmuseum Amsterdam knielt Eustachius naast zijn paard voor een hert tussen wiens horens een crucifix verschijnt. Volgens de legende zei het hert: 'Ik ben Christus, laat u dopen. Weet dat ik de jager ben en gij het wild'.