Feest van twee moeders Kartago (Noord-Afrika), die naar Rome werden gezonden om er voor de dieren te worden geworpen. Felicitas kreunde wel, toen in de gevangenis haar kindje werd geboren, maar zij hoopte vast: Wanneer ik om de Heer zal lijden in de cirkus, zal Hij mijn sterkte zijn.

Perpetua was van voorname ouders en weduwe, mogelijk de meesteres van de hoogzwangere slavin Felicitas. de anderen waren catechumenen, afgezien van Satyrus die mogelijk hun leraar was. [...] Hun marteling is uitvoerig gedocumenteerd en zonder twijfel authentiek.
Hun Passio SS. Perpetuae et Felicitatis is deels van Perpetua zelf en werd aangevuld door een tijdgenoot. Zij hadden grote invloed op het christendom in Afrika en worden in de canon van de Eucharistie genoemd. St Augustinus van Hippo wijdde drie preken aan hen.
Perpetua stierf, samen met Felicitas in de arena van Carthago op 7 maart 203. De betekenis van hun samengevoegde namen is ‘eeuwig geluk’.

6 Maart De Martelaressen Perpétua en Felicitas, die de zevende Maart de glorierijke martelaarskroon van de Heere ontvangen hebben.