HH. Vier Gekroonden
8 november

Martelaren van wie de naam onbekend is, te Rome gestorven begin van de 4de eeuw.

De vier Gekroonden waren Severus, Severianus, Carpophorus en Victorinus. Op bevel van Diocletianus werden zij met loodzwepen doodgegeseld. Omdat men hun namen niet kon vinden – dat gebeurde pas vele jaren later door een openbaring van de Heer -, werd besloten dat hun gedachtenis onder de namen van vijf andere martelaren gevierd zou worden […] En al werden hun namen later gevonden, het gebruik ze de Vier Gekroonden te noemen bleef bestaan.

De aanduiding van twee groepen martelaren:
1. Vier martelaren uit Pannonia, te weten Castotius, Claudius, Nicostratus en Symphorianus, waaraan later Simplicius werd toegevoegd. Het waren beeldhouwers die weigerden het beeld van de god Asclepius te vervaardigen. Hun relieken werden naar Rome gehaald en vereerd in de aan hen gewijde kerk op de Monte Celio, hetgeen leidde tot verwarring met
2. vier Romeinse martelaren, Carpophorus, Severianus, Severus (of Secundus) en Victorianus (of Victorinus). Ze worden nu samen gevierd als de ‘Vier gekroonden’. Soms wordt staande gehouden dat dier Romeins burgers werden veroordeeld tot werk in de steengroeven van Pannonia en dat hun relieken later naar Rome werden teruggebracht.

8 November Te Rome, aan de Via Lavicána, bij de derde mijlpaal van de stad, het lijden van de Martelaren Cláudius, Nicóstratus, Symphoriánus, Castórius en Simplicius. Zij werden eerst in de gevangenis gezet; vervolgens met schorpioenen zeer hevig gegeseld en eindelijk, toen zij uit het geloof van Christus niet losgemaakt konden worden, op bevel van Diocletiánus in de rivier verdronken. Aldaar ook, aan de Via Lavicána, de geboorte van de Vier Gekroonde Broeders, n.l. Sevérus, Severiánus, Carpóphorus en Victorinus, die onder dezelfde keizer met van lood voorziene zwepen, ten dode toe gegeseld zijn. Daar men echter hun namen, die later, na verloop van jaren, door openbaring des Heeren zijn bekend gemaakt, toentertijd niet kon achterhalen, heeft men bepaald, dat de dag van hun jaarlijkse gedachtenis, tegelijk met die van de vijf vorige Martelaren, als die van de Vier Gekroonden zou gevierd worden, welk gebruik in de Kerk bleef voortduren, ook nadat hun namen geopenbaard waren.

Patroonheiligen van architecten, beeldhouwers, bouwvakkers, metselaars, steenhouwers en – zeer curieus – van vee.

Ze worden afgebeeld als beeldhouwers met verschillende attributen: pilaar, fakkel, ijzeren kooi, aan een zuil of in een ketel gemarteld met kokende vloeistof.

In de ambachten van de Vier Gekroonden waren metselaars, beeldhouwers, steenhouwers en schaliedekkers verenigd. Omwille van de iconografie zou men bij deze zeventiende-eeuwse prent van Abraham van Diepenbeeck een verband kunnen veronderstellen met het Antwerpse ambacht der Vier Gekroonden maar de bestemming van de tekening is niet achterhaald.

Op het Campo Sant’Aponal, Sestiere San Polo, in Venetië, staat tussen de kerk en de campanile, het gebouw van de vroegere Scuola dei Tagiapiera, steenhouwers, met op de gevel een bas-reliëf uit 1652 met de patroonheiligen van de Scuola, de Vier Gekroonden.

De Vier Gekroonden waren vier beeldhouwers uit Pannonië, een Romeinse provincie in het huidige Hongarije, die - volgens de legende - weigerden een beeld van de god Aesculapius (Asclepius, in de Griekse mythologie de halfgod of heros van geneeskunde en genezing) uit steen te houwen omdat dit in strijd zou zijn met hun christelijk geloof. Zij zouden hierop in 305 op last keizer Diocletianus gemarteld zijn door middel van zweepslagen en doornenkronen en vervolgens in vaten met lood in de rivier Sava zijn gegooid.

Geciteerd uit mijn Handleiding Poortersreis 2012