Heiligen

4 November
Carolus Borromeus

Giovanni Ambrosio Figino, Portret van Carolus Borromeus, ca. 1575-99
Olieverf op doek, 48 x 41 cm
Milaan, Pinacoteca Ambrosiana

John Gilmary Shea, Little Pictorial Lives of the Saints, 1894
Papier, gravure
New York, Public Library
Pagina 542

Missaal

Karel Borremeo, Bisschop en belijder
4 november

Reeds op zijn drie en twintigste jaar aartsbisschop van Milaan benoemd, werd Karel geen prelaat zoals velen van zijn tijd, wie het vooral om de inkomsten en de ereambten te doen was: hij werd de echte herder, de vernieuwer en hersteller door alle middelen, ook door het voorbeeld van zijn armoede en prediking in gans zijn bisdom.

Stijn
van der
Linden

Carolus Borromaeus
2 oktober 1538 Arona – 3 november 1584 Milaan

Carlo Borromeo was op drieëntwintigjarige leeftijd kardinaal en aartsbisschop van Milaan. Hij was een sleutelfiguur in het organiseren van hervormingen om de contrareformatie gestalte te geven. Hiertoe diende o.a. de eerste r.-k. catechismus van zijn hand (1566). Ook stichtte hij een van de eerste priesterseminaries. Zijn Acta ecclesiae Mediolanensis (1582) stonden model hoe de hervormingen van Trente moesten worden doorgevoerd bij geestelijkheid, kloosters en bevolking. Zijn toewijding en zorg, o.a. tijdens de pestepidemie van 1576, veroverden het hart van de Milanezen.
Hij schreef de kloosterregel van de ursulinen, pauselijk goedgekeurd in 1582. Dankzij hem werd Aloysius van Gonzaga heiligverklaard en kwam de lijkwade van Christus van Chambéry naar Italië. Werd bijgezet in de crypte van de dom in Milaan en heiligverklaard in 1610. Zijn stool wordt bewaard in de kathedraal van Nancy. De St-Carolus-Borromeuskerk te Antwerpen is een parel van kerkelijke barokarchitectuur.

Patronaten
&
Iconografie

Patroonheilige van prelaten, seminaristen, zielzorgers, van het Habsburgse huis, de universiteit van Salzburg, van christelijk onderricht en van werken die dit bevorderen. Aangeroepen tegen de pest.

Afgebeeld als bisschop of kardinaal met een karakteristieke haviksneus. Vaak in ziekenhuizen afgebeeld vanwege zijn liefdadigheid voor pestlijders. Vanaf de 17de eeuw in bijna alle Europese landen afgebeeld.

November 4
ST. CHARLES BORROMEO

ABOUT fifty years after the Protestant heresy had broken out, Our Lord raised up a mere youth to renew the face of His Church. In 1560 Charles Borromeo, then twenty-two years of age, was created cardinal, and by the side of his uncle, Pius IV, administered the affairs of the Holy See. His first care was the direction of the Council of Trent. He urged forward its sessions, guided its deliberations by continual correspondence from Rome, and by his firmness carried it to its conclusion.

Then he entered upon a still more arduous work — the execution of its decrees. As Archbishop of Milan he enforced their observance, and thoroughly restored the discipline of his see. He founded schools for the poor, seminaries for the clerics, and by his community of Oblates trained his priests to perfection. Inflexible in maintaining discipline, to his flock he was a most tender father. He would sit by the roadside to teach a poor man the Pater and Ave and would enter hovels the stench of which drove his attendants from the door.

During the great plague he refused to leave Milan, and was ever by the sick and dying, and sold even his bed for their support. So he lived and so he died, a faithful image of the Good Shepherd, up to his last hour giving his life for his sheep.