[4.4] Over het vlees van de besnijdenis van de Heer wordt verteld dat een engel het naar Karel de Grote heeft gebracht en dat deze het met groot eerbetoon in Aken in de kerk van de heilige Maria heeft geplaatst. Volgens de overlevering heeft Karel het later overgebracht naar Charroux. Nu bevindt het zich, naar verluidt, in Rome in de kerk die Sancta Sanctorum wordt genoemd.

Wereldwijd waren er een twintigtal Heilige Voorhuiden te vinden, maar het Antwerpse exemplaar werd vol overtuiging als het echte beschouwd, ook al durfden sommige buitenstaanders dat in twijfel te trekken. Nadat de populaire mystica Birgitta van Zweden in 1391 de authenticiteit van de Antwerpse Heilige Voorhuid had betwist, was het aantal pelgrims en lokale aanhangers een tijdlang scherp gedaald.

Als tegenreactie had het Onze-Lieve-Vrouwekapittel in 1410 een brief verspreid waarin de verrichte wonderen en de echtheid van de reliek werden benadrukt, en in 1426 werd de Besnijdenisbroederschap opgericht. Het kapittel verklaarde in de brief dat het niet zozeer de volledige Heilige Voorhuid in bezit had, maar wel ‘belangrijke delen’ ervan. Deze initiatieven hadden succes, want niet veel later herleefde de cultus als nooit tevoren, tot de reliek tijdens de verwoestende Beeldenstorm van 1566 onherroepelijk verloren zou gaan. Maar tot dan was de toestroom van pelgrims tijdens de openbare toonmomenten op Nieuwjaar en Drievuldigheidszondag zonder meer hallucinant.

Dit jaar is het 547 jaar geleden dat een van de belangrijkste relikwieën van de katholieke kerk in Antwerpen werd gestolen. In 1566 roofde een beeldenstormer de voorhuid van Christus uit de Onze-Lieve-Vrouwkathedraal. Burgemeester De Wever (N-VA) wil de relikwie terug.

Een prioriteit zal het nieuwe bestuurscollege de voorhuid van Christus niet noemen. U zult de queeste nergens in het bestuursakkoord vinden. En toch zal Bart De Wever een poging wagen om “de Antwerpse voorhuid” terug naar de Scheldestad te halen. Niet vanwege de echtheid van het relikwie. “Die is zeer twijfelachtig.” Ook niet om de religieuze waarde die anno 2012 zeer beperkt is. Voor De Wever gaat het in de eerste plaats om een voorwerp dat honderden jaren lang in Antwerpen werd aanbeden en deel uitmaakt van de geschiedenis van de stad.“ Dat voorwerp terugbrengen zou een historische sensatie zijn.”

Het was het tijdschrift P-magazine dat vorig jaar de vergeten relikwie opnieuw in de actualiteit bracht. Het blad ontdekte dat de Praeputium Domini, Latijn voor de voorhuid van de Heer, in het Palazzo Orsini in het Toscaanse stadje Pitigliano rust. Vandaag is het Palazzo een museum, maar destijds was het in handen van het beruchte Florentijnse bankiersgeslacht de’ Medici.