Hij was een strijder voor de verering van de heiligenbeelden, toen deze verering in de 8e eeuw door de Griekse keizers werd aangevallen. Vele teksten van de Mis zinspelen op de legende, dat zijn hand, door de vervolgers afgehouwen, terug aan zijn arm genezen werd.

Vanuit een hoge positie in Syrië trok hij zich terug in de laura Mar-Saba van St Sabas van Mar-Saba bij Jeruzalem en leidde een kloosterleven. Streed tegen de ketterij die zich verzette tegen de verering van heiligenbeelden. Deze iconoclasten onder leiding van Leo III hakten zijn handen af, maar Maria genas hem door een wonder. Hij was allereerst theoloog en auteur van het eerste compendium in de theologie, Pègè gnooseoos (Bron van kennis), dat voor St Thomas van Aquino als bron zeer nuttig was. Aan hem werd een monnikenroman toegeschreven over St Barlaam en Josaphat, waarvan in de 19de eeuw kwam vast te staan dat de tekst afkomstig was van de apologie van St Aristides van Athene. De adviseur van patriarch Johannes V van Jeruzalem wordt wel de laatste van de Griekse kerkvaders genoemd. In 1890 riep paus Leo XIII hem uit tot kerkleraar.