Als vijfjarig weesje werd Juliana opgevoed bij de Augustijnernonnen te Luik. Zij trad later bij hen in, en werd door de Heer uitverkozen om te ijveren voor de instelling van het Sakramentsfeest. Zij heeft voor deze uitverkiezing ook de nodige prijs van lijden en vervolging betaald: zij moest vluchten, en stierf te Fosses (bij Namen) in 1258. Haar lichaam werd begraven te Villers.

Trad op vijfjarige leeftijd in, werd kanunnikes van St-Augustinus en in 1222 priorin van het klooster Mont-Cornillon bij Luik. Vanwege haar strengheid werd ze meermalen verjaagd. Droeg bij tot het ontstaan van Sacramentsdag door haar grote godsvrucht tot het Heilig Sacrament. Deze aandrang kwam tot haar door een visioen. Ze werd bij een pseudo-theologische samenzwering beschuldigd dat het visioen vals was, op haar vijftigste uit het klooster verjaagd, teruggeroepen door de bisschop van luik maar definitief uit het klooster gezet in 1248. Trok zich terug als kluizenares in het voormalig cisterciënzerinnenklooster Salzines aan de Sambre en na een brand hier in Fosses.