Vincentius Ferrer, Belijder
5 april

Deze dominikaan was de onvermoeide volkspredikant van Spanje en Frankrijk († 1419).

Vincentius Ferrerius
23 januari 1350 Valencia – 5 april 1419 Vannes (Bretagne)

Dominicaan en boeteprediker, magister van het pauselijk hof in Avignon van Benedictus XIII. Schreef naar aanleiding van het Westers Schisma het traktaat De moderno ecclesiae schismate(1380) tegen paus Urbanus VI en voor tegenpaus Clemens VII. Predikte op zijn apostolische tochten door Europa het einde van de wereld (werd vaak gevolgd door groepen flagellanten) en de bekering van Judas en kreeg hierover moeilijkheden met de inquisitie. Toen hij inzag dat de paus van Avignon ongelijk had, predikte hij gehoorzaamheid aan de paus van Rome en droeg in grote mate bij tot de totstandkoming van het concilie van Konstanz(1414). Was ook een groot wonderdoener. Zo wekte hij een aan stukken gesneden kind en een jonge vrouw uit de dood op. Werd bijgezet in de kathedraal van Vannes en heiligverklaard in 1458.

Patroonheilige van Valencia en Vannes, van dakdekkers, houtbewerkers, loodgieters en steenbakkers. Wordt aangeroepen tegen epilepsie, hoofdpijn, koorts; voor een voorspoedige bevalling, een goede dood, een goed huwelijk en bij gevaar in het algemeen.

Hij wordt als dominicaan op middelbare of jeugdige leeftijd afgebeeld, altijd zonder baard. Tot aan de vijftiende eeuw zijn afbeelding zeldzaam. Vanaf de zeventiende eeuw is er een enorme opleving in zijn iconografie en verschijnt hij in bijna elke dominicaner kloosterkerk.

Naar aanleiding van de recente canonisatie (1455) van de Spaanse dominicanenheilige Vincenzo Ferrer, kreeg Giovanni Bellini zijn eerste publieke opdracht. Hij schilderde het Veelluik van San Vincenzo Ferrer voor de Venetiaanse kerk Santi Giovanni e Paolo ( San Zanipolo in het Venetiaans). Het altaarstuk is nog in de oude lijst bewaard gebleven. Het gaat om een complex werk waarvan de uitvoering waarschijnlijk diverse jaren in beslag heeft genomen.

Het veelluik is samengesteld uit negen panelen, verdeeld over drie registers: bovenaan een Byzantijns aandoende Man van Smarten met aan weerszijden de Maagd en de Engel van de Annunciatie. In het midden de patroonheilige, de Spaanse dominicaan Vincenzo Ferrer, met de heiligen Christoffel en Sebastiaan aan weerszijden. Op de predella worden in drie taferelen, vijf wonderen van de heilige afgebeeld.

Pas in 1914 werd het veelluik met zekerheid aan Giovanni Bellini toegeschreven. Voor die tijd werd het toegeschreven aan onder anderen Alvise of Bartolomeo Vivarini en Carpaccio.

Op de rechterpredella brengt de heilige een kind weer tot leven nadat een waanzinnige vrouw het in stukken had gesneden. Op de rechterhelft bevrijdt hij gevangenen.