Idesbald van Ter Duinen
Ca 1090 Steenkerke (gem. Veurne) – 1167 Duinenabdij (Koksijde)
Feestdag 18 april

Idesbald (of Idisbald) van der Gracht was hoveling maar gaf zijn ambt op om kanunnik te worden in de door hem in 1121 gestichte priorij van Eggewaartskapelle waar zijn vader Eggewaard een kerk had gebouwd. Na de dood van zijn vrouw trad hij in 1150 in als cisterciënzermonnik van ter Duinen, de Duinenabdij, en was hier vanaf ca 1155 twaalf jaar lang de derde abt. Als opvolger van Za. Albero. Onder hem kwam het klooster tot grote bloei.
Zijn relieken zijn in de Potteriekerk te Brugge.
Zaligverklaard in 1894.

Patroonheilige van Sint-Idesbald (gem. Koksijde), van polderboeren, vissers en van Vlaamse adel en dito kustbewoners.
Aangeroepen tegen koorts, jicht en reumatiek.

Afgebeeld als cisterciënzermonnik met abtsstaf en kap die soms over zijn hoofd is getrokken. Als schutspatroon van de vissers draagt hij soms een bootje in de hand.

Omstreeks 1107 vestigde de kluizenaar Ligerius zich in de nabijgelegen duinen. De groep die zich rond hem verzamelde, diende georganiseerd te worden. Omstreeks 1122 zou de groep als monniken in gemeenschap gaan leven naar de regel van Benedictus. In 1128 kreeg de gemeenschap zijn eerste schenking van de graaf van Vlaanderen. In 1138 kwam de eerste abt, Robrecht van Brugge, afkomstig van de abdij van Clairvaux. Als dochter van Clairvaux werd de abdij van Onze-Lieve-Vrouw ten Duinen de eerste mannelijke cisterciënzerabdij van het graafschap Vlaanderen.

Idesbald was de derde abt, de eerste uit de eigen gemeenschap. Onder zijn leiding kwam de abdij tot bloei. Zijn voorganger, de zalige Albero, was in 1155 vanwege het gure zeeklimaat al na twee jaar teruggekeerd naar Clairvaux.