Franciska, weduwe
9 maart

Francisca Romana (1384 Rome – 9 maart 1440 te Rome )

Francesca Bussi weigerde als kind al om aangeraakt te worden. Toen ze op dertienjarige leeftijd werd uitgehuwelijkt, werd ze stom, verlamd en weigerde voedsel, maar werd genezen door een visioen van St Alexius van Rome. Werd na de dood van haar man in 1436 non en oblaat van St-Benedictus, een door haar gestichte orde, de benedictijnenoblaten van Tor de ’Specchi in Rome. Ze had grote devotie tot engelbewaarders en stond een gemeenschap voor die binnen en niet los van de samenleving werkte. Haar relieken zijn in de Santa Francesca Romana aan de Via dei Fori Imperiali bij het Forum Romanum. Heiligverklaard in 1608.

Patroonheilige van Rome, (huis)vrouwen, moeders, motorrijders, vliegeniers en weduwen. Sinds 1925 is zij – omdat ze zich stipt hield aan de adviezen van haar engelbewaarder - de patroonheilige van het verkeer en van automobilisten.
Aangeroepen tegen de pest en tegen de kwellingen van het vagevuur.

Ze wordt afgebeeld in zwart habijt en witte sluier (dracht van benedictijner kloosterzusters); met engelbewaarder; omgeven door engelen; knielend voor een monstrans waarvan de stralen haar hart treffen; met een muildier dat met hout (voor de armen) is beladen; met een mand met brood; met gebroken pijlen.

Op deze prent van Hiëronymus Wierix in het Rijksmuseum te Amsterdam zien we de heilige Francisca Romana, gekleed in het habijt van de olivetaanse oblaten, die in een visioen het Christuskind ontvangt van de gekroonde maagd Maria. Maria daalt neer op een wolk, omgeven door cherubijnen, met het Kind op schoot. Een engel, met een olijftak in de hand, kijkt in aanbidding toe.
In de ondermarge een tweeregelig Bijbelcitaat uit Psalm 72 en een regel met biografische gegevens in het Latijn.