Abdon en Sennen, Martelaars
30 juli

Abdon van Rome
Perzië – 3de of 4de eeuw Rome
Samen met Sennen
Feestdag 30 juli

Volgens de legende stierven deze edellieden ten tijde van koning Sapor I van Perzië, omdat ze weigerden voor Jupiter te offeren, nadat ze als krijgsgevangen waren meegenomen naar Rome. Hun huid werd eerst bewerkt met een flagellum, een Romeinse zweep. Hierna zouden ze gelden als voorprogramma voor het romeins amfitheater. Maar de op hen losgelaten twee beren en vier leeuwen lagen aan hun voeten. Sterker: deze wilde dieren verdedigden hen tegen de gladiatoren die het vonnis wilden voltrekken. De beulen konden hun vonnis pas uitvoeren nadat de wilde dieren gedood waren. Hun relieken werden heimelijk meegenomen in tonnen met dubbele bodem door monniken van het klooster Arles-sur-Tech bij Perpignan. Ook bevinden zich sinds 826 relieken in de S. Marco in Rome.

30 Juli Te Rome de Martelaren Abdon en Sennen uit Perzië. Onder keizer Décius werden zij, met ketenen geboeid, naar Rome gebracht en zijn daar om hun geloof in Christus eerst met van lood voorziene zwepen geslagen en vervolgens met het zwaard gedood.

Sint Abdon en sint Sennen
Abdon en Sennen stierven de marteldood onder keizer Decius. Toen namelijk keizer Decius Babylonië en nog andere gebieden had onderworpen, trof hij daar enige christenen aan. Hij voerde hen mee naar de stad Corduba en bracht hen daar door allerlei martelingen om het leven. Twee onderkoningen, Abdon en Sennen, haalden hen weg en begroeven hen. Ze werden daarvoor aangeklaagd en aan Decius voorgeleid, en geketend in zijn gevolg naar Rome meegevoerd. Ten overstaan van Decius en de senaat kregen ze het bevel ofwel te offeren en de vrije beschikking over hun bezit terug te krijgen ofwel door de kaken van wilde dieren verslonden te worden. Toen ze weigerden en op het afgodsbeeld spuwden, werden ze naar het theater gesleurd. Twee leeuwen en vier beren werden op hen losgelaten, maar dezen raakten de heiligen niet aan, ze beschermden hen zelfs. Daarop werden ze met het zwaard afgemaakt. Aan hun voeten vastgebonden werden ze weggesleept en neergegooid voor het beeld van de zon. Toen ze daar drie dagen hadden gelegen, nam de subdiaken Quirinus hen op en begroef hen in zijn eigen huis. Zij stierven de marteldood omstreeks het jaar des Heren 253.

Patroonheiligen van Arles-sur-Tech en van kuipers.

Afgebeeld in vorstelijke Perzische kleding met Frygische muts, kronen en een zwaard of palmtak in de hand. Soms met leeuw en beer aan de voeten.